Our Yeshua (Immanuël)

Een verzameling van onze studies
Home Artikelen Over ons

Sabbat door Paulus veranderd


Hoort bij artikel: Sabbat שַׁבָּת sjabbaat
7 Nisan 5778 | 23 maart 2018

Opmerking:

“Keizer Constantijn was niet de eerste die de Sabbat van zaterdag naar de zondag veranderde; dat was Paulus” De dag van Jezus’ opstandig moet de dag zijn geweest waarop christenen bij voorkeur bij elkaar zouden komen en dat was op de eerste dag van de week en dat is de zondag.
Handelingen 20:7 “En op de eerste dag van de week, toen de discipelen bijeengekomen waren om het brood te breken, sprak Paulus hen toe, omdat hij de volgende dag wilde vertrekken; en hij liet zijn toespraak voortduren tot middernacht.”

Markus 16:9 “En toen Jezus opgestaan was, ’s morgens vroeg op de eerste dag van de week, verscheen Hij eerst aan Maria Magdalena, uit wie Hij zeven demonen uitgedreven had.”

Voordat we verder gaan, moeten we weten wie keizer Constantijn was en wie Paulus was.

Keizer Constantijn:
Zijn naam was Flavius Valerius Aurelius Constantinus. Hij was geboren in de stad Naissus [Nis, de op twee na grootste stad van Servië] op 27 februari, vermoedelijk in het jaar 280. Hij stierf op 22 mei 337 in Acyrona [Izmit, Turkije]. Hij was een zoon van een Romeinse officier en van een vrouw die volgens Ambrosius in een herberg werkte.
Hij vereerde, net als zijn vader, de zonnegod Sol Invictus. In juli 306 werd hij door zijn troepen tot imperator & Augustus [Latijns voor "verheven"] uitgeroepen en vanaf 308 werd hij als zodanig erkend. Door allianties, militaire ovewinningen en meevallers ging hij een steeds groter deel van het Romeinse Rijk regeren, tot hij vanaf 324 alleenheerser werd. In zijn tijd was ongeveer 20% van de Romeinse bevolking christen en een groot aantal van de militairen hingen het christelijke geloof aan. Om geen onrust onder zijn bevolking te creëren, pleitte hij niet enkel voor godsdienstvrijheid maar zorgde hij er ook voor dat het christelijk geloof met die van de Romeinen versmolten werd.

Paulus:
Zijn naam was שׁאול התרסי Sha'ul haTarsi, wat naar onze taal "Saul van Tarsus" wordt vertaald. Volgens Oudgriekse gebruiken wordt aan een mannelijke naam "...us" toegevoegd. Vandaar dat hij Saulus of Paulus werd genoemd.
Hij heeft geleefd van ongeveer het jaar 3 tot en met 64 of 67, waar hij in Rome stierf. Hij was een zoon van een Farizeeër, van de stam Benjamin en had zijn joods-religieuze opleiding bij Gamaliël en had het Romeinse staatsburgerschap verkregen omdat hij in Tarsus, hoofdstad van Cilicië wat vandaag-de-dag in Zuid Turkije ligt, was geboren. Hij was een actieve vervolger van zowel Joden als niet-Joden die Yeshua [Jezus] volgden, tot hij zelf door haMashiach Yeshua werd aangeraakt. Vanaf dat moment werd hij Zijn gezondene naar de Goyim [natiën]. Hij was een geleerde in de TeNaCH [OT]; de enige Schriften die er toen nog was. Het NT bestond in zijn tijd nog niet.

Laten we dan nu verder gaan.

De brontekst van de Herziene Statenvertaling is Grieks. Online heb ik Handelingen 20:7 en Markus 16:9 in het Grieks opgezocht:

In Handelingen 20:7

Handelingen 20:7
Bron: biblehub.com

Het Griekse "en" betekent in; op, aan, over; tussen, onder, te midden van.
Het Griekse "de" betekent maar; anderzijds, daarentegen; en, bovendien, overigens.
Het Griekse “mia” betekent één. Het is een primair getal.
Het Griekse “sabbaton” is een vertaling van het Hebreeuwse Sjabbaat שַׁבָּת: Sjabbat, Sabbat, de 7de rustdag; week; rustjaar.

Zoals het Griekse “sabbaton” in vers 7 is geschreven, is het een meervoudsvorm (voor het enkelvoudige) van een enkele Sabbatdag. Dit verwijst dan naar een speciale Sabbatdag, bijvoorbeeld van het feest/festival van de Ongezuurde Broden. Deze vorm kan ook verwijzen naar meerdere Sabbatdagen of naar een week.

Letterlijk zou er in vers 7 kunnen staan: 1 van de Sabbatten, of: 1 van de 7de rustdagen, of: 1 van de weken, of: 1 van de rustjaren.

Om erachter te komen welke wordt bedoeld, zullen we in de context moeten lezen.
Als we vers 6 van Handelingen 20 erbij halen, dan zien we dat de verteller vertelt dat ze na de dagen van de Ongezuurde Broden per schip vertrokken. Het Griekse woord wat in onze taal naar “na” is vertaald, is “meta”.

Handelingen 20:6
Bron: biblehub.com

“Meta” is een voorzetsel en het betekent: met; tussen; onder; te midden van; samen met. Maar ook: langs; voorbij; na; over; buiten.

De volgende vertalingen zouden ook heel goed mogelijk kunnen zijn:

"Met de dagen van de Ongezuurde Broden”
"Onder/te midden van de dagen van de Ongezuurde Broden”

We lezen in vers 6 dat ze binnen 5 dagen op hun plaats van bestemming aankwamen en in vers 7 staat dat Paulus op een van de Sabbatdagen – toen de discipelen bijeengekomen waren om brood te breken – hen toesprak. Hij liet zijn toespraak tot midden in de nacht duren.

Nu is het binnen de Joodse traditie gebruikelijk op de laatste avond van de Sabbat een motsa’ei sjabbat מוצאי שׁבת te houden. Letterlijk betekent het: het uitgaan van de Sabbat. Dit wordt gehouden rond zonsondergang en gaat net zolang door tot de drie sterren aan de hemel verschijnen. Dan mag men weer de wekelijkse activiteiten doen.
Tijdens zo’n motsa’ei sjabbat wordt een maaltijd gehouden, wat melaweh malkah מלווה מלכּה wordt genoemd. Letterlijk betekent dit: de koningin begeleiden. Met muzikale optredens, zingen en eten begeleidt men de “Sabbat koningin” – zoals metaforisch de Sjabbat binnen het Joodse liturgie wordt genoemd – op haar vertrek, zoals men een monarch begeleid als deze de stad verlaat. Deze traditie bestaat al een geruime tijd.

Als een Israëliet - een Hebreeër - van de stam Benjamin volgde hij de God van zijn voorvaderen Abraham, Izaäk en Jakob en onderhield hij de geboden en de Vast gestelde Tijden van onze God, wat onder de natiën "de godsdienst van de Joden" werd genoemd. Dit is na zijn bekering tot haMashiach Yeshua niet veranderd. Wat wel is veranderd, is zijn keuze tussen "naar de mensen gaan" en "naar de Tempel gaan" op deze belangrijke dagen. Hij verbleef veel in het buitenland en net als de andere Joden die daar woonden, was ook hij niet altijd in staat op te gaan naar Jeruzalem, zoals dit in Exodus 23:14 vermeld staat. Daarbij wist hij als schriftgeleerde dat een hogepriester nooit z'n kleed mocht scheuren ten teken van rouw [Leviticus 10:6 & 21:10] en dat dit tijdens Yeshua's berechting wel gebeurde [Matthéüs 26:65]; evenals het toelaten van valse getuigenissen. Helaas was de Tempel na Yeshua's berechting niet zo zuiver meer.

Zoals eerder vermeld, kon hij tijdens de periode van Handelingen 20 niet tijdens Pesach in Jeruzalem zijn [Exodus 12:17-18; 23:14-15; Deuteronomium 16:1-7] - Pesach/Pascha, wat een offer is en geen maaltijd - en vertrok hij niet de dag erna, omdat die dag de eerste dag van het feest der Ongezuurde Broden is, die 7 dagen duurt. De eerste dag en de zevende dag zijn beiden Sabbatdagen, net als de zevende dag van de week.
En zo hebben we binnen een periode van zeven dagen drie Sabbatdagen in totaal, sinds de zevende dag van de week ook een Sabbatdag is.

Handelingen 20:6-7
"Wij echter vertrokken te midden van de dagen van de ongezuurde broden per schip van Filippi en kwamen binnen vijf dagen bij hen in Troas aan, waar wij zeven dagen verbleven.
En op een van de Sabbatten [Sabbatdagen], toen de discipelen bijeengekomen waren om het brood te breken, sprak Paulus hen toe, omdat hij de volgende dag wilde vertrekken; en hij liet zijn toespraak voortduren tot middernacht."

Tot slot moeten wij vooral Deuteronomium 13 niet uit het oog verliezen. De "Bijbel" bestond toen enkel uit het "Oude Testament". Het "Nieuwe Testament" is pas jaren later toegevoegd, wat bestaat uit een briefwisseling tussen broeders in het geloof onder elkaar om elkaar het e.e.a. te delen. Voor het toetsen naar waarheid, raadpleegde men De Schriften: het "Oude Testament" ... de TeNaCH [Torah, Nevi'im, Ketuvim = Instructie, Profeten, Schriften].